20.Derviş Muhammed (k.s.)
Evliyânın büyüklerinden olup, insanları Hakk’a da‘vet eden, doğru yolu göstererek saâdete kavuşturan ve kendilerine Silsile-i âliyye denilen büyük âlim ve velîlerin yirmincisidir.
Doğum târihi bilinmemekte olup, 1562 (H. 970) senesinde vefât etti. Rûh ilimlerinde mütehassıs idi. Büyük âlim ve kâmil bir velî olan dayısı Kadı Muhammed Zâhid’den ders alarak yetişti. Dayısına talebe olmadan önce, onbeş sene nefsinin isteklerinden kurtulmak için mücâdele etmiş ve insanlardan uzak yaşamıştı.
Birgün ellerini açıp, âcizliğini ve çaresizliğini Allâhü Te‘âlâya yalvararak arz etmişti. Âniden Hızır aleyhisselâm gelip; “Eğer sabır ve kanâat istiyorsan, Muhammed Zâhid’in hizmet ve sohbetine kavuşmakta acele et. O sana sabır ve kanâati öğretir.” buyurdu.
Muhammed Zâhid (k.s.)’un yüksek huzûrunda ilim tahsîl etti. Güzel terbiye görüp, kemâle geldi. Hocasının vefâtından sonra yerine geçip, Semerkand’da doğru yoldan ayrılanlarla ve dîne sonradan sokulan bid‘atlerle uğraştı. Bid‘atleri yok etti. Çok velî yetiştirdi. İnsanları Allâhü Te‘âlânın yoluna çağırmada çok gayret gösterdi. Talebelerinin terbiyesi husûsunda, insanüstü bir kuvvet ve gayrete sâhibdi.
1562 senesinde, ikinci binin yenileyicisi İmâm-ı Rabbânî (k.s.) hazretlerinin dünyâya gelmesinden bir sene önce, Büster kasabası Dasferâr köyünde vefât etti.
İnsanlara doğru yolu göstermek için yetiştirdiği yüksek talebeleri pekçok olup, en büyüğü Hâce Muhammed Emkenegî (k.s.)’dur. Allâhü Te‘âlâ yollarına ve şefaâtlerine cümlemizi nâil eylesin.
(Yeni Rehber Ansiklopedisi)
